Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

είμαι καλά...

ναι είμαι καλά.... πέρασα μια φάση μέσα στη στενοχώρια, την απογοήτευση, το κλάμα, τη μαυρίλα, μούτρα να σέρνονται, τα πάντα να μου φταίνε... κ ξαφνικά τώρα όλα έχουν αλλάξει. περπατάω στο δρόμο κ πιάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει, να σκέφτεται ότι ναι είμαι κ νιώθω όμορφα, ότι είμαι μια χαρά, ότι όλα είναι καλά κ θα κυλήσουν ακόμα καλύτερα....
δεν είμαι σίγουρη αν όλη αυτή η ανεβασμένη διάθεση οφείλεται στο ότι είμαι σε περίοδο διακοπών, χαλαρότητας, ξενυχτιών (ακόμα κ αν είναι στη βεράντα με το laptop αγκαλιά) ή αν απλά ήρθε το πλήρωμα του χρόνου που λέμε, δηλ μετά από την κατηφόρα επιτέλους πιάσαμε ίσιωμα κ σιγά-σιγά ανεβαίνουμε, την ανηφόρα μεν αλλά ανεβαίνουμε....
πιστεύω ότι αυτή η ανεβασμένη διάθεση, η αισιοδοξία, η ομορφιά στη σκέψη είναι επακόλουθο 1-2 αποφάσεων, έστω κ αναγκαστικών, που πήρα, κάποιων περιστατικών που ξεπήδησαν από το πουθενά, κάποιων γεγονότων που απλά συνέβησαν τυχαία κ με έκαναν να δω τα πράγματα αλλιώς... κ τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα (που βασικά το ήξερα δεν χρειαζόταν να γίνει αυτό για να το επαληθεύσω αλλά...), ότι υπάρχουν πράγματα ή άνθρωποι που δεν σου πάνε, σε στενοχωρούν, σε χαλάνε, κ το μόνο που γίνεται είναι να σε κρατάνε πίσω, να μην σε αφήνουν να δεις τη ζωή με πιο καθαρή κ αισιόδοξη ματιά. κ αυτό είναι τόσο μα τόσο άσχημο για τον εαυτό σου, για την ψυχή κ για την καρδιά σου... τόσο άσχημο... κ ακόμα πιο άσχημο είναι όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να το κάνεις σε εσένα...
ναι τελικά είμαι μια χαρά, είμαι καλά, αισθάνομαι όμορφα, κανονίζω τη συνέχεια των διακοπών μου, ψάχνω για εισιτήρια, δωμάτια, παραλίες, cafe. είμαι έτοιμη για διασκέδαση, χαλάρωση, ξενασιά...
κ επιτέλους δεν περιμένω από κανέναν καμιά ένδειξη αγάπης, φιλίας, ενδιαφέροντος... από κανέναν που δεν θέλει κ δεν μπορεί να το κάνει/δώσει... γιατί αυτά απλά προσφέρονται απλόχερα κ χωρίς αντάλλαγμα.... ;-)

Δεν υπάρχουν σχόλια: