Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Ζωνιανά, Ανώγεια...
Προσωπικά πιστεύω ότι οι Κρητικοί κάτι έχουν... κάτι που τραβάει τους ανθρώπους κοντά τους, κάτι που τους κάνει πως να το πω... αγαπητούς? Λέτε τελικά να έχουν πολύ τρίφυλλο, όπως είπε και ο φίλος μου ο Ektoras, και αυτή η μυρωδιά να είναι που τραβάει τους ανθρώπους...?

Η αλήθεια είναι ότι τις γενικολογίες για τους κατοίκους διαφόρων περιοχών της Ελλάδος δεν τις υποστηρίζω. Έκανα πολλά χρόνια διακοπές στην Κρήτη, έχω ακόμα αρκετούς φίλους με τους οποίους έχω πολύ καλές σχέσεις, και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα με τη συμπεριφορά τους. Εχω πάει Ζωνιανά και Ανώγεια και το μόνο που δεν έπαθα ήταν να με πλακώσουν στο ξύλο(!!), ή να βρω το αυτοκίνητο μου σπασμένο, επειδή έχει Αθηναικές πινακίδες, όπως μου έλεγαν!
Θυμάμαι ένα καλοκαίρι καθόμασταν σε μια καφετέρια στα Ανώγεια με φίλουςς μεταξύ των οποίων και ένας Κρητικός. Εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα αυτοκίνητο με τρεις λεβέντες Κρητικούς, όπως πολύ σωστά θα λέγαμε, και με τη γνωστή κλασική αμφίεση, ξέρετε τώρα, μαύρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι, μαύρα-μαύρα-μαύρα γενικότερα, και με αυτό το λίγο άγριο, λίγο αρρενωπό, λίγο γοητευτικό βλέμμα.... Εγώ έχω γυρίσει και κοιτάζω και ο φίλος μου με το βλέμμα στραμένο στο ποτήρι του καφέ και με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του, ή να πω καλύτερα την ανησυχία, μήπως παρεξηγηθούν οι επιβαίνοντες στο όχημα, μου λέει : ''μην τους κοιτάζεις έτσι, μην καρφώνεσαι, μην παρεξηγηθούν και έχουμε ιστορίες''. Σιγά ρε Ανδρέα, τι ιστορίες να έχουμε, τι θα κάνουν θα κατέβουν και θα ζητήσουν το λόγο που γύρισα το κεφάλι μου στο δρόμο και έτυχε εκείνη τη στιγμή να περνάει το αυτοκίνητο τους και για μερικά δευτερόλεπτα τους κοίταξα?
Και όμως αυτή είναι η λογική πολλών Κρητικών. Και φυσικά αυτών που μένουν στις μεγάλες πόλεις, Ηράκλειο και Χανιά και που συνήθως λένε ότι οι κάτοικοι των ορεινών χωριών είναι ''άγριοι'' και απότομοι επειδή δεν έχουν μάθει στον πολιτισμό, επειδή είναι μακριά από την εξέλιξη, επειδή δεν έχουν εκσυγχρονιστεί. Όταν λοιπόν οι ίδιοι πιστεύουν αυτά και μερικές φορές τα διαδίδουν στις παρέες τους, πως θέλουν όλοι εμείς οι υπόλοιποι να πιστεύουμε κάτι διαφορετικό για τους Κρητικούς? Και πως να μην έχουμε μια κάπως αρνητική εντύπωση, όταν οι ίδιοι ή τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς ''φοβούνται'' τους συμπατριώτες τους?