34η έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο

δεν έχω καταφέρει ακόμα να επισκεφθώ τη φετινή έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο, αλλά ήδη έχω βάλει στο πρόγραμμα να πάω τις επόμενες ημέρες. το πιο πιθανό είναι το προσεχές ΣΚ. κ αυτό γιατί πιστεύω ότι είναι η κατάλληλη ευκαιρία να συνδυάσω βόλτα στον κόσμο του πνεύματος με μια χαλαρωτική κ ευχάριστη βόλτα στην κατά τα άλλα όμορφη Αθήνα μας.

σκέφτεστε κάτι καλύτερο από την αγορά ενός τουλάχιστον βιβλίου, ήδη ξέρω πιο θέλω να πάρω το καινούριο του Ουμπέρτο Έκο, με μια απογευματινή περαντζάδα από το πάρκο στο Ζάππειο κ στη συνέχεια στο κέντρο της Αθήνας??

μπαααα, όχι εμένα.... μου ακούγεται πολύ δελεαστική πρόταση για Σάββατο ή Κυριακή μεσημεράκι....!!!

εσείς πήγατε στην έκθεση βιβλίου???

http://http://9gym-perist.att.sch.gr/library/index.php?option=com_content&view=article&id=385:34-zappeio-book-fair-2011&catid=16:2010-12-09-10-23-03&Itemid=8

U2: Where The Streets Have No Name

είμαι μεγάλη πια....

είμαι μεγάλη πια.....

με αυτή την έκφραση στο μυαλό μου σηκώθηκα σήμερα το πρωί, μετά από ένα πολύ δύσκολο ΣΚ. τι σημαίνει αυτό? τι θέλω να πω με αυτό? απλά, η ζωή, η πορεία, οι αποτυχίες, τα όνειρα, τα λάθη, οι επιλογές, οι χαρές, οι δυσκολίες, οι λύπες, όλα μα όλα εξαρτώνται από εμένα κ ΜΟΝΟ από εμένα.... κ τώρα πια είμαι αρκετά μεγάλη, έχω περάσει το στάδιο της ωριμότητας κ είμαι σε θέση να το συνειδητοποιήσω πλήρως....

αυτές τις μέρες περνάω μια σκληρή δοκιμασία, εσωτερικής αναζήτησης. παλεύω με τις επιλογές μου, με τις αποφάσεις που έχω πάρει κ με αυτές που πρέπει να πάρω, αλλά που όμως ώρες-ώρες φοβάμαι να το κάνω. παλεύω με τους ανθρώπους που έχω γύρω μου, με τη συμπεριφορά τους, με αυτή που έχουν κ με αυτή που θα ήθελα να έχουν... (αυτό είναι κ το ζόρι της υποθέσεως....). αυτό το ΣΚ αισθάνθηκα ότι είμαι εγώ μόνη κ όοοολοι οι άλλοι χώρια, απέναντί μου κ ενάντιοι μου.

αλλά ξαφνικά, έτσι απλά σήμερα ξύπνησα με την αίσθηση (η οποία ελπίζω όσο τίποτα άλλο να μην με εγκαταλείψει!!) ότι υπάρχουν στιγμές που η ζωή μας μπορεί να είναι κ είναι ιδιαίτερη, υπέροχη κ μας χαμογελά....

τελικά το πιο σημαντικό είναι ότι για άλλη μια φορά, πρέπει να το ομολογήσω, συνειδητοποίησα ότι κ φίλους έχω κ όνειρα κάνω πολλά, κ σχέσεις που με στηρίζουν έχω. κατάλαβα λοιπόν ότι αυτό είναι που θα πρέπει να έχω πάνω από όλα στο μυαλό μου κάθε φορά που με πιάνει στενοχώρια, που τα βάζω με όλους κ με όλα κ δεν θέλω να δω κανέναν.

αυτές τις στιγμές λοιπόν πρέπει να σκεφτόμαστε όλοι μας ότι υπάρχουν φίλοι που είναι εκεί, δίπλα μας κ όχι απέναντι κ ενάντιοι μας..........

The Walkabouts - The Light Will Stay On

έχω ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί κ πίνω.... μόνη κ πίνω.... για ποιο λόγο? δεν είμαι σίγουρη ότι ξέρω.... για παρέα, για παρηγοριά, για δικαιολογία.... ούτε που ξέρω. νομίζω ότι κάτι θα μου ΄πει΄, ότι κάτι θα καταλάβω, ότι θα αισθανθώ ίσως λίγο καλύτερα, ότι θα σηκωθώ το πρωί, όχι ότι δεν θα θυμάμαι τίποτα (΄δυστυχώς΄ αυτό δεν το έχω πάθει ποτέ, όσο κ αν πιω θυμάμαι τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια) αλλά θα αισθάνομαι λίγο καλύτερα... ότι κάτι θα αλλάξει, ότι κάτι διαφορετικό θα γίνει... αλλά τι????

δεν ξέρω, δεν μπορώ να πω, δεν είμαι σε θέση να πω, να σκεφτώ, να εκφραστώ. το μόνο που ξέρω είναι ότι τα πάντα γύρω μου, τα πάντα είναι απογοητευτικά, όλα είναι απαράδεκτα, ανούσια, χάλια...

έχω ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί, κ πίνω.... μόνη κ πίνω.... κ θέλω να γράφω, κ θέλω να κλάψω, γιατί νομίζω ότι θα αισθανθώ καλύτερα, πιο ανάλαφρα, ίσως πιο αισιόδοξα για τη συνέχεια, πιο όμορφα.... αλλά όχι, όλα συνεχίζουν στον ίδιο απαράδεκτο ρυθμό, όλα κινούνται το ίδιο αργά κ βασανιστικά.....

κ μερικές φορές το μόνο που σκέφτομαι κ εύχομαι είναι να αλλάξουν τα πάντα, να γίνει κάτι κ να γυρίσουν όλα ανάποδα.... το μόνο που εύχομαι είναι να ήμουν μόνο εγώ κ καμιά άλλη, να είχα σημασία μόνο εγώ, να μπορούσε να καταλάβει, να δει, να συνειδητοποιήσει ποια είμαι, τι κάνω, τι μπορώ να κάνω, πως αισθάνομαι, τι θέλω.... μόνο αυτό... αλλά δεν το βλέπει, δεν το αισθάνεται, δεν το καταλαβαίνει.... κ τελικά αυτό είναι το χειρότερο. εσύ να είσαι ΕΚΕΙ, κ αυτός να μην το βλέπει.... ατυχία, αδικία, μοίρα? ονόμασε το όπως θες...

έχω ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί, κ πίνω.... μόνη κ πίνω.... κ γράφω.... μακάρι να ήταν κάποιος που να με ακούει, να με αισθάνεται, να λέπει το ίδιο με εμένα, να μπορεί να μου πει κάτι που θα με παρηγορήσει, που θα με κάνει να αισθανθώ λίγο καλύτερα... μακάρι... αλλά είμαι .. ΄μόνη κ πίνω......΄

καλό βράδυ (ελπίζω όχι μοναχικό.......)

Cafe Del Mar Aim - Cold Water Music

I'm sorry - Just a man (version slow)